جایی برای من

  کوبریک در فیلم پرتقال کوکی، به رابطهی موسیقی و سینما با خشونت اشاره میکند. تصاویری از خشونتِ نهادینه شده در جامعه با قطعاتی از بتهوون همراه میشوند و پرسشی تأملبرانگیز در ذهن مخاطب رخنه میکند:چرا موسیقیِ اصیل و فاخر نمیتواند بر لطافتِ روح انسانها بیافزاید؟ مگر نه اینکه ذاتِ هنر آمیخته به درکِ بیواسطه جهان است؟ پس چه میشود که موسیقی هم نمیتواند آن اثر شگفتانگیز خود را بر روح و روان جامعه بگذارد؟اما پرسشهای بنیادین این اثر به همین جا ختم نمیشود. کوبریک شخصیت جانی فیلم را روبروی تلویزی...

در برنامههای کودک دهۀ شصت، پویانماییای به نام "خِپل" پخش میشد که در زیبایی مفهوم و ایده بینظیر بود. حالا چرا تلویزیون ایران این نام را به جای نام اصلی آن یعنی "باغ گلها" انتخاب کرده بود، به این خ...